هوایت هست

 چقدر سبکبال می آیی... 

در موطن قوطه ور میشوی و می شتابی به سوی آغاز.

در نبودت چقدر زیباست رصد کردن از مسافتهای دور...

از دورهای نا رسیده و از آغاز های منتظر.

الف.میم

/ 1 نظر / 21 بازدید
^_^

در هوایت بی‌قرارم روز و شب سر ز پایت برندارم روز و شب روز و شب را همچو خود مجنون کنم روز و شب را کی گذارم روز و شب جان و دل از عاشقان می‌خواستند جان و دل را می‌سپارم روز و شب تا نیابم آن چه در مغز منست یک زمانی سر نخارم روز و شب تا که عشقت مطربی آغاز کرد گاه چنگم گاه تارم روز و شب