هفتمین اختر

ای دریغا چه گلی ریخت به خاک
چه بهاری پژمرد
 چه دلی رفت به باد
 چه چراغی افسرد
هر شب این دلهره طاقت سوز
خوابم از دیده ربود
هر سحر چشم گشودم نگران
 چه خبر خواهد بود ؟
سرنوشت دل من بود درین بیم و امید
آه ای چشمه نوشین حیات
ای امید دلبند
گرچه صد بار دلم از تو شکست
هیچ گاه از لب نوشت نبریدم پیوند
آخر ای صبحدم خون آلود
 آمد آن خنجر بیداد فرود
شش ستاره به زمین در غلتید
شش دل شیر فروماند از کار
 شش صدا شد خاموش
بانگ خون در دل ریشم برخاست
پر شدم از فریاد
هفتمین اختر صبح سیاه
 دل من بود که بر خاک افتاد

هوشنگ ابتهاج

/ 7 نظر / 16 بازدید
بی ساربان

سلام واقعا وبلاگ زیبایی دارین با کلی شعرای قشنگ یا حق

بکی

سلام گلم.... شعرهات خیلی قشنگه[ماچ] از فریدون هم بذار

لبخندایرانی

دوست داريم در روز ششم وي‍‍ژه نامه ي وبلاگ خود در خدمت شما باشيم،پس منتظر شما مي مانيم. گروه وبلاگ نويسي لبخند ايراني

مهرپویا

[گل]باز هم زیباترین ها رو انتخاب کردی...

لبخندایرانی

طاعات وعبادات شما مقبول درگاه خداوند متعال منتظرشما هستيم در پنج روز پاياني ويژه نامه ي 15روزه ي وبلاگ لبخندايراني در ماه مبارك رمضان مطلب جدیدتون مثل همیشه عالی بود ودر یک جمله می توان گفت:آپ خوبی بود

مهرپویا

تقدیم به استاد بلا منازع موسیقی ایران کسی که ربنایش را از مردمش دریغ کرد! امسال صدای ربنا خاموش است...

طاهره.س

سلام داشی[لبخند] به این دوستت بگو استاد ربناشو از مردم دریغ نکرد[قهر]فقط حقشو خواست اینا هم برا بد نام کردنش این جوری جا انداختن[خنثی] خب خوبی داشی راستی مطلب حسین پناهیت خیلی با حال بود[گل]دستت درد نکنه[دست]